Blogs Persoonlijk Werk

Een brief aan mijzelf

3 oktober 2017

In mijn laatste blog met als titel ‘En opeens ging daar mijn lampje uit’ schreef ik over mijn overspannenheid. En ook over de overeenkomsten die ik zag tussen mijn eerdere eetstoornis en mijn harde werken op dat moment. Gelukkig gaat het op dit moment een stuk beter met me. Ik heb weer energie, mijn stemming is meer stabiel en ik sta op mentaal en emotioneel vlak sterker in mijn schoenen dan ooit. Waar ik eerder al wel eens aangaf dat ik dankbaar was voor mijn eetstoornis, ben ik dat nu ook met mijn periode van overspannenheid. En daarmee zeg ik niet: doe mij nog maar zo’n portie. Die heb ik ondertussen wel gehad. Tevens betekent dit niet dat ik nooit meer een portie worstelingen zal ontvangen. De toekomst zal dat uitwijzen. Maar wat ik nu wel weet, is dat ik mijzelf nog beter leer kennen door deze life-events. Ik pak de koe bij de horens door mijzelf recht in de ogen te kijken, te doorleven wat er speelt en te doen wat nodig is om weer op te krabbelen. Mijn veerkracht is groot, zo ook mijn doorzettingsvermogen en mijn wil om stapje voor stapje meer mijzelf te mogen en kunnen zijn. Dit weekend schreef ik onderstaande brief om mijzelf in mijn groeiproces te bevestigen.

“Lieve Yvette,

Volgens mij zit je in een mooi groeiproces op dit moment. Je voelt meer en meer dat jij het belangrijkste bent in jouw leven. Dat het gaat om jouw welzijn, om jouw geluk, om jouw waardigheid. Meer en meer krijg je zicht op wat voor jou belangrijk is in jouw leven. Denkend aan meer tijd, ruimte en ontspanning in je dagen, tevredenheid met wat je doet, je behoefte om te kijken naar wat er wel is ipv naar wat er (nog) niet is, je vriendschappen, liefde en betrokkenheid, een positieve blik, vertrouwen in jezelf en liefde voor jezelf. Je wilt mogen leren, durven vallen, vaker je kwetsbaarheid tonen, kiezen voor jezelf en dichtbij jezelf blijven in contact met jezelf en de ander. Twijfelen mag, maar ergens weet je de antwoorden wel. Durf te springen, hoe diep die sprong soms misschien ook is. Jij komt wel weer boven water. Dat hebben eerdere ervaringen je ondertussen wel geleerd. Je hoeft niet meer bang te zijn. Bang voor afwijzing, bang voor een wat voller lichaam, bang voor toch nog die verrekte calorieën op zijn tijd, bang voor het onbekende, bang voor het ‘niet goed genoeg te zijn.’ Laat je kramp en controle nu maar los en beweeg losjes door het leven, zoals het riet in de wind. Je hoeft niet meer, anders, beter dan wie je nu bent te zijn. Te zijn zoals de personen die je op een voetstuk plaatst. Want dat ben jij niet, bij lange na niet. Geef je anders willen zijn maar op en leg je lat alsjeblieft wat lager. Je zult jezelf daar een groot plezier mee doen. En geef jezelf tenslotte maar een hele warme en liefdevolle knuffel. Die heb je dik verdiend.”

Mijn tip voor jou: schrijf ook eens zo’n brief aan jezelf waarin jij jezelf bevestigd. Ik heb het echt als een cadeautje voor mezelf ervaren. Een cadeautje welke ik er geregeld nog eens bij zal pakken wanneer ik wel wat bevestiging kan gebruiken.

Succes én vooral ook veel schrijfplezier!

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Arenda 5 oktober 2017 at 17:24

    Lieve Yvette,
    Geschreven zoals ik je ken.
    Mooi mens ben je, van binnen en van buiten. Wat bijzonder hoe je naar jezelf schrijven kunt en zoals ik lees daar ook in kunt staan. Je mag schitteren lieverd! Gaaf hé? Hoe bijzonder uniek een ieder gemaakt is. Geen mens is exact identiek aan elkaar, dat blijf ik zo wonderlijk vinden.
    Ga zo door Yvette! je bent een inspirator voor velen.
    Liefs je trotse vriendin,
    Arenda

  • Leave a Reply